lomonosov-ps02

 

М.В.ЛОМОНОСОВ ТОМ 2 ТРУДЫ ПО ФИЗИКЕ И ХИМИИ

 
 
 
 
 
 
  Предыдущая все страницы
Следующая    
М.В.ЛОМОНОСОВ
ТОМ 2
ТРУДЫ ПО ФИЗИКЕ И ХИМИИ
стр. 123


labuntur ab inferioribus rursus repercutiendae. Hinc autem sequi­tur 1) aerem atmosphaerae eo rariorem esse debere, quo remo-tior est a centra telluris, 2) aerem in infinitum expandi non posse: dari enim debet terminus, ubi gravitatio atomorum aeris supre-marum vim, mutua collisione ipsis impressam, superet.

 

 

 

 

 

§ 21

Superficies atomorum aeris A et В quo celerius percurrunt arcum ag [fig. 4], eo ocyus atomi ipsae absolvunt distantiam ab vel fg a se invicem recedendo, adeoque majorem celeritatem per repercussionem acquirunt, fortius in obstantia corpora agunt, iisque remotis longius a se invicem dissiliunt. Quoniam autem, motis celerius superficiebus, etiam atomi aeris celerius rotantur, gyratorio autem motu accelerato, etiam calor increscit, * unde mirum non est aera calidiorem majorem vim elasticam habere.

 

 

 

§ 22

Denique experientia docuit, summum, qui in exteris ad hyber-num occasum solis sitis regionibus observatur, frigoris gradum superari rigore hyemis hujus nostrae regionis, qui tandem sae-vissimo gelu in Jacutarum regione omnia fere fluida praeter aerem constringenti multum cedit. Ratione autem consequimur (ut in meditationibus nostris de causa caloris et frigoris osten-ditur), nullibi in hoc telluris nostrae globo absolutum frigus dari posse, idcirco neque atomos aereas uspiam a motu gyra-

 

Medit. de cal.

  Предыдущая Начало Следующая    
 
 
Новости
 
все страницы карта библиотеки
© 2003-2011 Историко-Мемориальный музей Ломоносова. Неофициальный сайт.

Яндекс.Метрика